Jedna duża sprężarka nie zawsze stanowi najlepszy wybór. Decyzję powinien poprzedzić pomiar rzeczywistego poboru powietrza, analiza zmian obciążenia oraz ocena skutków ewentualnej awarii. W zakładach ze stałym zapotrzebowaniem duża jednostka może pracować stabilnie i zajmować mniej miejsca. Przy zmiennej produkcji kilka mniejszych sprężarek często łatwiej dopasowuje wydajność do bieżących potrzeb.
Profil poboru powietrza wpływa na dobór układu
Zakład rzadko zużywa przez całą dobę taką samą ilość sprężonego powietrza. Pobór zmienia się wraz z liczbą działających linii, zmianą produkcyjną, cyklem maszyn i przerwami technologicznymi. Duża sprężarka dobrana do maksymalnego zapotrzebowania może przez znaczną część czasu pracować z małym obciążeniem albo przechodzić na bieg jałowy.
Kilka mniejszych urządzeń pozwala stopniowo zwiększać lub zmniejszać wydajność. Sterownik uruchamia kolejne jednostki wtedy, gdy rośnie pobór, i wyłącza je po jego spadku. Taki układ wymaga jednak prawidłowej sekwencji pracy. Bez sterowania nadrzędnego sprężarki mogą jednocześnie przechodzić między obciążeniem a biegiem jałowym, powodować wahania ciśnienia i niepotrzebnie pobierać energię.
Kilka sprężarek ułatwia utrzymanie rezerwy
Jedna jednostka upraszcza instalację, lecz jej postój może odciąć cały zakład od sprężonego powietrza. Ryzyko rośnie tam, gdzie medium zasila sterowanie, pakowanie, transport pneumatyczny albo procesy technologiczne, których nie można przerwać.
Układ złożony z kilku urządzeń pozwala pozostawić część wydajności podczas przeglądu lub naprawy jednej sprężarki. Nie oznacza to jednak automatycznie pełnego zabezpieczenia produkcji. Projektant musi ustalić, ile powietrza zakład potrzebuje w trybie awaryjnym i które odbiorniki mogą wtedy ograniczyć pracę. Na tej podstawie dobiera liczbę jednostek oraz wymaganą rezerwę.
Duża jednostka może ograniczyć koszt inwestycji i obsługi
Jedna sprężarka zwykle wymaga mniejszej liczby przyłączy, zaworów, przewodów, zabezpieczeń i modułów sterujących. Obsługa serwisowa obejmuje też mniej urządzeń. Takie rozwiązanie może więc obniżyć koszt zakupu i uprościć zagospodarowanie sprężarkowni.
Kilka mniejszych sprężarek zajmuje więcej miejsca i wymaga dobrego rozplanowania wentylacji. Każda jednostka oddaje ciepło, dlatego nieprawidłowy przepływ powietrza chłodzącego może podnosić temperaturę w pomieszczeniu. Trzeba również uwzględnić dostęp serwisowy oraz sposób połączenia urządzeń ze wspólnym kolektorem.
Sterowanie decyduje o pracy kilku urządzeń
Dobrze dobrane przemysłowe sprężarki powietrza powinny tworzyć jeden sterowany system. Sterownik nadrzędny analizuje ciśnienie, zapotrzebowanie i stan urządzeń, a następnie rozdziela obciążenie. Może też wyrównywać liczbę godzin pracy, ograniczać bieg jałowy i wskazywać jednostkę prowadzącą.
Często sprawdza się połączenie sprężarek stałoobrotowych z jedną jednostką o regulowanej prędkości. Sprężarki stałoobrotowe pokrywają podstawowe, stabilne zapotrzebowanie, a urządzenie zmiennoobrotowe reaguje na krótkotrwałe wahania. Taki układ trzeba dobrać na podstawie pomiarów, ponieważ zbyt duża jednostka regulowana również może pracować poza korzystnym zakresem.
Wybór wymaga analizy całej instalacji
Nie da się wskazać lepszego rozwiązania wyłącznie na podstawie mocy silnika lub maksymalnej wydajności. Trzeba sprawdzić profil poboru, minimalne ciśnienie odbiorników, pojemność zbiorników, spadki ciśnienia, sposób uzdatniania powietrza, wentylację i możliwości rozbudowy.
Jeśli szukasz sprężarki lub kompletnego systemu dopasowanego do warunków produkcji, zapoznaj się z ofertą BOGE Polska. Firma łączy szeroki wybór sprężarek z systemami uzdatniania, sterowaniem nadrzędnym, rurociągami oraz serwisem, co ułatwia przygotowanie spójnej instalacji zamiast doboru pojedynczego urządzenia w oderwaniu od reszty układu.
